HÉ BJORN, WAT SCHRIJF JE NU WEER? – EPISODE 14

NIEUWS UIT HET (SCHRIJVERS)LEVEN VAN PEETERS BJÖRN

UIT DE LES ONTSNAPT (MIN OF MEER)

Ideeën, wat een vloed aan ideeën had ik deze week. Ideeën voor zowel verhalen als voor non-fictie, en uiteraard veel te weinig tijd om met elk idee wat te doen. Het is altijd opwindend om veel ideeën te hebben, maar tegelijkertijd ook vermoeiend. Overweldigend ook, omdat ik weet dat ik nooit genoeg tijd ga hebben om alles te schrijven waarvoor ik een idee heb.

Er is gewoon niet voldoende tijd in een dag.

En ik heb ook wat anders te doen.

Sporten, bijvoorbeeld.

Schrijvers hebben een van nature stilzittend en eenzaam beroep, dus het doet me goed om af en toe de deur uit te zijn, en daarbij nog wat lichaamsbeweging te krijgen ook. Ik hou van de sfeer in de dojo (ik doe Judo) en de sociale interactie, en zweten doe ik er meer dan behoorlijk. Onlangs moesten we op het einde van de les even neerliggen op de mat. Toen ik weer recht stond, zag ik mezelf nog steeds liggen. Niet in een of andere hallucinatie veroorzaakt door de vermoeidheid. Maar ik had een silhouet van zweet achtergelaten op de mat.

Dat kan wel tellen.

Ik ben blij dat ik naar de trainingen ben gegaan, ondanks dat ik in het begin van de week enkele dagen ziek was. Het is me ondanks dat vervelende ziek zijn ook gelukt om naar de tekenles te gaan en mijn andere artistieke vaardigheden weer wat uit te breiden. We kregen een les in compositie en dan een opdracht, waar ik eerder mee klaar was dan de meeste anderen. Dus ben ik met mijn schetsboek en potloden naar een andere klas gegaan (toegegeven, terwijl mijn lerares even niet keek) om daar een tijdje mee naar model te tekenen.

Het was een les in handen tekenen.

Heel ver ben ik er niet mee geraakt want na even kwam mijn lerares me discreet uit de les halen om naar de bespreking van mijn eigen klas te komen. Ik denk niet dat ze het me kwalijk neemt dat ik af en toe uit de klas verdwijn om elders in de academie rond te hangen. Maar ik blijk nogal een snelle werker, en eens ik klaar ben met een opdracht wil ik wat anders doen. Rondhangen in de buurt van de gevorderde tekenaars en schilders is niet alleen leuk maar ook altijd leerrijk.

Ik kijk graag hoe zij werken en ik stel vragen.

Het lukt me nog niet om tekenen een vast onderdeel van mijn dag te maken, maar dat komt nog wel. Het lijkt me ontzettend leuk om tekenen en schilderen aan mijn ‘gereedschapskist’ toe te voegen en mijn verhalen ook deels met beelden te vertellen. Gisteren signeerde ik een Hartendiefjes boek, en ik bedacht mezelf dat het leuk zou zijn als ik er een van de meisjes bij kon tekenen. Handtekening, en daarnaast een potloodschets van Anaïs of een van haar zussen.

Lijkt me ontzettend leuk.

Daar zal ik nog een hele tijd voor moeten oefenen, maar dat komt wel.

Gisterenavond zei ik tegen mijn vrouw, dat het fijn zou zijn om ook te kunnen zingen. Muziek is weer een heel andere manier dan schrijven of tekenen om emoties over te brengen. Om een verhaal te vertellen, en om werelden te scheppen. Misschien lijken dat uiteenlopende disciplines, maar ik zie dat allemaal als facetten van één en dezelfde actie. Creatief zijn; iets vanuit de innerlijke wereld tot leven brengen in woord, beeld of klank en dat dan met anderen delen.

Dus ook naar de muziekschool dan maar?

Niet nu, mijn dagen zitten vol genoeg.

Maar wie weet doe ik het ooit.

Morgens is het alweer december (wat vliegt de tijd toch) en ik zie dat er een nieuw MAJOOR MAYA kortverhaal op de publicatieplanning staat. Meteen ook het vijfde in de reeks, wat betekent dat er een bundel aankomt. Maar dat is voor later op de maand. Eerst het vijfde verhaal in de reeks. Als je fan bent van avonturenverhalen met veel actie ten tijde van WO2, neem dan eens een kijkje.

Hieronder de cover en flaptekst.

Een van ‘s werelds meest verwoestende oorlogen houdt de wereld in zijn greep. Europa kreunt onder het juk van de Duitse bezetters. Majoor Maya riskeert haar leven om de Nazi’s in het geheim te bestrijden. Sabotage, spionage, ontvoering, alle middelen zijn goed om de vijand te schaden. Met onschuldige burgers in de buurt valt dat niet mee, maar de bikkelharde Majoor Maya geeft nooit op voordat de missie is volbracht.


In DE VOGEL EN DE VIS gaat Majoor Maya undercover achter de vijandelijke linies. Haar doel: een nieuw type onderzeeër van de Nazi’s. Op de een of andere manier moet ze er dichtbij zien te komen zonder de argwaan van de vele bewakers te trekken. Alsof haar missie al niet gevaarlijk genoeg is, moet ze plots haar opdracht versneld uitvoeren.

KORTVERHAAL

Actie / Avontuur

Daarmee komen we weer aan het einde van deze blogpost.

Inkopen moet ik niet meer doen, maar de middag zal vanzelf wel gevuld raken. Er zijn covers te maken en nog wat andere creatieve en minder creatieve projectjes die al even liggen te wachten. Waar jullie ook zijn, lieve lezers, en wat jullie ook te doen hebben op deze zonnige zaterdag. Ik wens jullie een heel fijn en met schoonheid gevuld weekend toe.

 

PS: Ik ken de kleine kunstenares op de foto niet, maar het is een goede zaak dat kinderen zich af en toe creatief kunnen uitleven. Geef gerust verf en borstels aan je kroost. Beter nog, zet jezelf bij aan tafel en maak leuk samen een meesterwerk. Kan je ook ineens een oogje in het zeil houden, zodat de kat en de hond niet geschilderd worden.


FOTO ©: AndrewLozovyi| Depositphotos.com