HÉ BJORN, WAT SCHRIJF JE NU WEER? – EPISODE 10

NIEUWS UIT HET (SCHRIJVERS)LEVEN VAN PEETERS BJÖRN

HET MOEILIJKSTE AAN SCHRIJVER ZIJN

Ideeën krijgen is zowat het makkelijkste aan schrijver zijn, dat zei ik vorige week. Dat zal wel niet zo zijn voor elke schrijver, maar zo is het voor mij. Wel, als ideeën krijgen zowat het makkelijkste is. Wat is dan het moeilijkste aan schrijver zijn? Uren na elkaar neerzitten en je vingers over het toetsenbord laten dansen? Het doet niet echt wonderen voor je gezondheid, zo lang stilzitten.

Maar dat is niet zo’n onoverkomelijk probleem.

Elke uur even rechtstaan, tussendoor stretchen en bewegen.

Dat voorkomt al heel wat narigheid. Voldoende sporten buiten de schrijfuren en een gezonde voeding voorkomen nog meer kwalen die met lang stilzitten gepaard gaan. Die zijn trouwens niet eigen aan het schrijverschap, maar een punt van aandacht voor eender wie zittend werk heeft. Nee, dat is verre van het moeilijkste aan schrijven. Hooguit hinderlijk, maar niet meer dan dat.

Wat dan wel?

Er je brood mee verdienen.

Ik heb geen idee of dat antwoord je verbaasd, of net niet. Misschien denk je dat schrijvers hun hoofd ‘s avonds neerleggen op een matras vol geld. Of misschien denk je dat schrijvers door de band genomen in een doos onder een brug leven. De waarheid is dat er schrijvers zijn die zonder problemen een matras (of honderd) met bankbiljetten kunnen vullen. Alleen maar aan wat ze die maand met hun schrijfsels hebben verdiend. Dat is vanzelfsprekend zeldzaam, en het leven in een doos is naar alle waarschijnlijkheid net zo zeldzaam.

De meeste schrijvers zitten daar ergens tussenin.

Het moeilijke eraan is dat je als schrijver niet zo bijster veel kan doen, om je carrière meer naar de ene of de andere kant te sturen. Richting het bed van bankbiljetten? Of eerder de doos? Wie weet waar een carrière als schrijver je naartoe leidt? De schrijver zelf weet het meestal niet, en ik denk dan ook dat er niet zo gek veel schrijvers zijn die hun pen ter hand nemen omwille van het geld.

Dat betekent niet dat de meesten niet hopen op financieel succes.

Ik ben zeker dat een matras vol bankbiljetten lekker slaapt.

Maar de pen ter hand nemen met als hoofddoel er geld mee te verdienen? Ik durf zeggen dat er makkelijkere manieren zijn om aan geld te komen. Het is natuurlijk waar dat schrijvers behoorlijk wat kunnen verdienen. Dat kun je ook door met de loterij mee te spelen. Of je meer kans hebt om snel rijk te worden bij het ene of het andere, durf ik niet te zeggen. Wie snel poen wil scheppen kiest dus misschien toch beter voor een andere carrière dan schrijver van verhalen.

Waarom dan schrijven?

Goeie vraag.

Is er iemand die mij verplicht om te schrijven? Ik kan eerlijk zeggen van niet. Zou iemand het me kwalijk nemen als ik zou ophouden met schrijven? Ik heb het even niet over fans die graag willen dat ik het volgende boek in een reeks schrijf. Ik bedoel, zou mijn vrouw het me kwalijk nemen? Ik neem aan dat ze het zonde zou vinden als ik ophield met schrijven. Maar ik ben zeker dat ze me zou steunen als ik vandaag een ander carrièrepad kies. Familie en vrienden? Ik denk niet dat iemand me eender wat zou verwijten als ik de pen neerleg om voor een ander beroep te kiezen.

Ben ik beperkt in mijn beroepskeuzes?

Niet bepaald.

Mijn diploma laat me toe om snel ander werk te vinden.

Dus waarom dan schrijven? En waarom mezelf frustreren over de moeilijkheden die als schrijver je brood verdienen bijna onvermijdelijk opleveren? Goeie vraag. Ik denk niet dat ik er iets anders kan op antwoorden dan: ik heb al die ideeën en wil er iets mee aanvangen. Ik wil iets maken. Iets tot leven wekken met de materialen die ik ter hand heb. In mijn geval, woorden en leestekens. Het is moeilijker om dat niet te doen, dan mezelf toelaten om creatief te zijn. Ik heb eens tegen mijn vrouw gezegd, dat ik zelden meer geïnspireerd (en gedreven) was om creatief te zijn, dan wanneer ik ander werk deed. Het is complexer dan dat, maar uiteindelijk is het wel zo. Er komt een moment waarop ik mezelf te belemmerd voel en wil uitbreken om iets creatief te doen.

De job is niet slecht voor me, maar ik wil meer dan dat.

Ik maak plannen, en de druk bouwt op zoals in een snelkookpan.

Vroeg of laat neem ik ontslag (soms tot grote verbazing van mijn werkgever).

Dan ga ik gewoon weer schrijven.

De rust keert terug.

De zorgen ook.

En zo is het.

Ik ben creatief, en de druk moet van de ketel.

Hieronder vind je de cover en flaptekst voor DE LAATSTE DANS (Majoor Maya #4).

Een van ‘s werelds meest verwoestende oorlogen houdt de wereld in zijn greep. Europa kreunt onder het juk van de Duitse bezetters. Majoor Maya riskeert haar leven om de Nazi’s in het geheim te bestrijden. Sabotage, spionage, ontvoering, alle middelen zijn goed om de vijand te schaden. Met onschuldige burgers in de buurt valt dat niet mee, maar de bikkelharde Majoor Maya geeft nooit op voordat de missie is volbracht.

In DE LAATSTE DANS reist Majoor Maya met een kleine eenheid soldaten achter de vijandelijke linies. De plaatselijke verzetsgroep vindt hun missie te riskant en weigert om ze mee uit te voeren. Dat weerhoudt de bikkelharde Majoor Maya echter niet. Als het moet zet ze alles op het spel om de missie te doen slagen, zelfs haar eigen leven en dat van haar mannen.

KORTVERHAAL (Actie / Avontuur)

 

Daarmee komen we weer aan het einde van deze blogpost.

Ik heb het middagmaal overgeslagen omdat ik eerst deze post wilde schrijven (en dat hoor ik in feite niet te doen) dus het is hoog tijd voor mij om af te ronden. Snel wat eten, en dan is het alweer tijd om te vertrekken. Ik heb mijn vrouw beloofd dat als het weer niet al te slecht was, ik haar van het werk zou afhalen. Dus hop, de fiets op met deze schrijver. Ik hoop dat jullie een fijn weekend in het verschiet hebben, en wens jullie het allerbeste toe.

 

 

PS: Ik ken de man in het harnas niet, maar wat een geweldige foto! Ik hoef er maar naar te kijken, en daar heb ik alweer een idee voor een nieuw verhaal. Ik kan nog niet het hele verhaal zien. Het is enkel een draadje. Maar ik weet dat als ik eraan trek, het hele verhaal zo meteen meekomt. Maar aangezien ik al aan een nieuw boek bezig ben, zal ik het maar op de lijst zetten. In elk geval hoed af (of moet ik zeggen, helm af) voor de man met de baard en de fotograaf. Het is echt een geweldige foto.


FOTO ©: VitalikRadko | Depositphotos.com